ឆាកជីវីតរឿងរ៉ាវវង្សត្រកូលដ៍យូរលង់

បើមិនសួរ កមិនបានដឹងរឿងរ៉ាវដ៏រំជួលចិត្តលាក់ក្នុងគ្រួសារជិត100ឆាំ្នដែរ

 សូរ្យសៀង សំលេង ការរាប់រៀបរបស់ចាស់ទុំក្នុងទាំងពីរខាង បានផ្គុំក្នុងចិត្ត របស់ខ្ងុំ ចេញជាខែ្សរឿងដ៌រំជួលចិត្តជាច្រើនប្រាកដឡើង។និយាយទៅវាជារឿងពិត អត់ប្រឌិត អាចជាជីវិត ជាសោកដកម្មដែលកើតឡើងសើ្ទររាល់ថ្ងៃក្នុងសង្គម អាចជាអី្វដែលអ្នកធ្លាប់ឃើញ ក្នុងល្ខោន ក្នុងរឿងភាគ នឹង ប្រលោមលោកលើ លោកីយ៏នេះ។ ពេលនេះខ្ងុំសូមបើកអាថ៏កំបាំងគ្រួសារមួយនេះ ដែលត្រូវនឹងបែកចែកជា 2​ផ្នែកអោយអ្នកទាំងអស់គា្នបានអានក្នុងប្លកនេះ។

បកក្រោយទៅវិញត្រលប់ទៅ ជិត​100ឆ្នាំក្រោយ ទៅរកទឹកដីកំពង់ធំ ទៅភូមិកំពង់ចិន ទៅស្រុកស្ទោងទៅរករបបអាណានិគម ទៅយល់ពីរបបសក្តិភូមិ ទៅរកសង្គមគ្រួសារ ចិនហុកគៀ​ន ដែលពីមុនជាអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ច្រើនមួយនៅក្នុងស្រុក។ បញ្ជក់ប្រាប់អ្នកទំាងអស់គា្នអោយឥតលាក់លៀន លោកយាយទួត កើតនៅឆ្នំា​1915 ឈ្មោះ  លាន ជាកូនស្រីសំនប់ របស់គ្រួសារអ្នកមានដែលមាន ម្តាយឈ្នោះ ពៅ​​(Phương)​ដែលត្រូវជាម៉ាលួតរបស់ខ្ងុំជាកូនស្រី របស់ ម៉ាលា មុំ កើតនៅវៀតណាម ជាជនជាតិវៀតណាមសុទ្ធ តែនិយាយខែ្មរបានច្បាស់។ ម៉ាទួតលាន មាន ឪពុក​ត្រូវជាកុងលួតរបស់ខ្ងុំជាចិនហុកគៀនដែលជាចិនថ្នាក់ខ្ពស់ តែឆាប់ចូលនឹងជាតិសាសន៌ដទៃ​ហើយកុងទួតខ្ងុំអាចចេះខែ្មរច្បាស់ទេ កុងខ្ងុំថា កុងគាត់​ពេលនិយាយជាមួយមិត្តគាត់ដែលជាខែ្មរ គេតែងតែសើចគាត់ជានិច្ជ។ កើតមកជាស្រីក្នុងត្រកូលអ្នកមាន តែលោកយាយ ទួតរបស់ខ្ងុំអាចនិយាយបានទំាងខែ្មរ​ ទាំងចិន ទាំងវៀតណាតយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ។ ពេលពេញវ័យ យាយទួតរបស់ខ្ងុំត្រូវបានប្រុសជាច្រើនប្រតិពន័ គាត់ត្រូវគេហៅថា នាងលាន ទេពអប្សរ ប្រចាំខេត្ត តែកំដរ យាយមុំមហាឆ្នាស់។នេះជាពាក្យយាយទួតខ្ងុំ មា្នក់ខាងម៉ែខ្ងុំឈ្នោះ ធន់​ ប្រាប់។គាត់បន្តថា កាលពីក្មេងម៉ាទួតខ្ងុំត្រូវបានគេដណ្តឹង មិនត្រឹមតែអ្នកកំពង់ធំទេ តែដល់ថា្នក់ចៅហ្វាយខេត្តកំពង់ចាម ចូលទៀត ប៉ុនែ្តសុទ្ធតែត្រូវម៉ាលាខ្ងុំឈោ្មះមុំ ប្រកែកដាង់អហង្ការទំាងអស់ ក្នងភាពនិយាមជនជាតិហុនគៀនគា្នឯង និងអ្នករកស៊ី។នេះជារបបសក្តិភូមិមួយរបស់ គ្រូសារខ្ងុំ។

 

រូបម៉ាទួតនៅក្រមុំ រូបគាត់ខាងឆ្វេង កណ្តាលម្តាយគាត់ម៉ាពៅ នឹង ស្តាំ បងជីដូនមួយគាត់ម៉ាហូយ

 ទីបំផុតក្រោយមក ម៉ាទួតរបស់ខ្ងុំ បានរៀបការនឹងកុងទួតរបស់ខ្ងុំហៅស៊ុន ជា កូនប្រុស អ្នកមាន ជាដង្កៅ ប្រចំាខេត្តកំពង់ធំ។ គាត់ជាចិនហុកគៀន ជាកូនអ្នកមាន មានឪពុកជាចិនឈ្នោះគឹវ។ ប៉ុន្តែបើនិយាយពីរូបរាងគេថាគាត់មិនស្អាតទេ តែមានមាឌធំខ្ពស់។ ម៉ាដែលត្រូវជាប្អូនកុងខ្ងុំនិយាយ ម៉ាកូនទំាងអស់ គាត់អាក្រក់ជាងគេ។ រួមពេលនោះ កុងទួតខ្ងុំមានប្អូនស្រីពីរនាក់ ដែលគេល្បីថា ជា ស្រីមិនស្អាតដូចគា្ន ហើយចុងក្រោយសុទ្ធតែក្រមុំចាស់។នេះដូចពាក្យពោលថា អ្នកក្រមិនហ៊ាន អ្នកមានមិនចង់។ នៅពេលរៀបការ គេថា ម៉ាទួតខ្ងុំពាក់របៃ ក្បាល(ដូចរឿងទុំទាវ) ហើយកូនកំលោះជាអ្នកក្រាបជង្គក់ហោះសំពះច្រើនដង គេហៅថា ប៉វ។ នេះជាទំលាប់មួយរបស់ចិនហុកគៀន។ តមកទៀត ការរៀបការជាមួយកូនអ្នកមាន កូនចិន បែរ មិនមែនជា ភាពសុខសាន្តរបស់ម៉ាទួតខ្ងុំ កុងទួតចាប់ផ្តើមមានស្រី មានប្រពន្ធចុង រាប់អ្នក រហូតជិត 40។ គេថា គាត់ធើ្វដំនើរ ដោយសេះ ហើយ ជិះដល់កនែ្លងណាមានប្រពន្ធកនែ្លងនឹង។ប្រពន្ធចុងគាត់ក្រោយគេ បំផុតឈ្មោះកយ ជា ជនជាតិខែ្មរសព្វថៃ្ង រស់នៅជាមួយគ្រួសារខ្ងុំ ដោយអាណិតគាត់អត់កូន អត់ចៅ​មើលថែរះហើយថែមទំាងពិការទៀត។​ កុងទួតខ្ងុំមិន មែនជាមនុស្សអោយកូនចៅជំនាន់ក្រោយដូចខ្ងុំគោរពទេ ប៉ុន្តែជាស្អប់ខ្ពើម គាត់មានប្រពន្ធច្រើន ហើយថែមទំាងឃោឃៅ ប្រពន្ធជាច្រើនតែងតែ ត្រូវរំពាត់ ត្រូវផ្តៅ និង កំភ្លៀង របស់គាត់ សំណាងដែរ ម៉ាទួតខ្ងុំជាប្រពន្ធដើម ទើបមិន បានត្រូវការវាយរបស់គាត់។ បើនិយាយពីយាយដែលជាប្រពន្ធចុងក្រោយរបស់គាត់ វិញពីមុនជាឈ្មួលដែលឪពុកម្តាយលក់អោយគាត់ធើ្វខ្ងុំបំរើ ប៉ុនែ្តបែរជាត្រូវគាត់ចាប់រំលោក រហូតដល់ក្លាយជាប្រពន្ធចុងគេ។ មិនតែប៉ុណ្តោះ លោក យាយកយ បានត្រូវកុងទួតខ្ងុំវាយផ្គប់ត្រចៀករហូតដល់ថ្លង់ដល់សព្វថៃ្ង។ ចុងក្រោយមក កុងទួតខ្ងុំករកស៊ីខាតដើម ទិញសណែ្តកខុស ទិញអំពៅកខុសរហូតដល់ធ្លាក់ខ្ងួនពីដង្កៅទៅជាអ្នកក្ររហាម បងប្អូនគាត់អ្នកចិត្តបានជួយ អ្នកចិត្តមិនបានមិនជួយ ត្បិតឪពុកគាត់ស្លាប់បាត់ទៅហើយ។ម៉ាទួតដ៏កំសត់ ក្រោយពីមានកុងរបស់ខ្ងុំឈ្នោះ ឡៅអ៊ុន កដាច់ធើ្វនំបញ្ជុក ធើ្វម្ហូនវៀតណាម ចិន ដើរលក់ អោយចិន យួន ដើម្បីជីវភាព។ កុងរបស់ខ្ងុំពេលនោះ មានត្រឹមតែខោខ្លីមួយ ពាក់ទៅរៀន ធើ្វដំនើរដោយថ្មើរជើងទៅសាលា។ដោយការខំពុះពារជាច្រើនដើម្បីកូន  ទីបំផុតកុងខ្ងុំគាត់ខំប្រឹងប្រែងរៀន ហើយបានធើ្វការជាគ្រូបង្រៀន រកលុយបានច្រើនមកចិញ្ជឹមម៉ាទួតខ្ងុំ។ ពេលកុងខ្ងុំ មិននិយាយរកកុងទួតខ្ងុំសូម្បីតែមួយម៉ាត់ តែ ទោះបីជាយ៉ាងណាកាត់ទឹកមិនដាច់កាត់សាច់មិនបាន កុងរបស់ខ្ងុំកបានអោយកុងទួតខ្ងុំនិងគាត់នៅជាដែរ។ កុងខ្ងុំមិនចំលងអី្វពីកុងទួតខ្ងុំ ដូចជាស្រីសាលែ្បរទ្បើយ តែ មានចំណុចមួយ គឺការនិយាយខ្លាំង ខ្លាំង និយាយអត់ដឹង រឿង និង ឆាប់ខឹងមួរម៉ៅបន្តិច មិនថាតែខ្ងុំទេ សួម្បីតែម៉ាជាប្អូនគាត់កនៅខ្លាចគាត់ដែរ។ពេលធើ្វគ្រូបង្រៀន គាត់កបានរៀបការជាមួយ ម៉ារបស់ខ្ងូំឈ្មោះធី ជាកូនចិនហុកគៀនដូចគា្ន។​ឪពុករបស់គាត់ឈ្មោះហួត និង មា្តយគាត់ឈ្មោះផយ ជាឈ្មួយឈើ នៅស្រុកស្ទោង។

ម៉ារបស់ខ្ងុំក្នុងវ៍យ13 14ឆ្នាំឈរនៅខាងស្តាំជាមួយម្តាយមីងគាត់ដែលខ្ងុំហៅថាទួត ធន់ នៅខាងឆ្វេង

ម៉ាខ្ងូំតែងនិយាយថា គាត់ពីកេ្មងកាចណាស់ អាងតែកូនស្រីអ្នកមាន ផ្ទះកតាំងសរសរច្រើន ហើយមានអ្នកបំរើសុទ្ធតែយួន គាត់ចូលចិត្តធាក់ឈ្មួលណាស់ អោយតែធ្វើខុសបន្តិច ហើយ ពូកែស្រែក និង រឹងណាស់។ សម័យ កូនស្រីដូចគាត់មិនបានរៀនសូត្រជ្រៅជ្រះទេ គាត់តែងតែនៅផ្ទះ រៀនធើ្វ ម្ហួប រៀនដេរ និង ប៉ាក់ជាមួយគ្រូ និង ម្តាយគាត់។មិនតែប៉ុណ្ណោះ គាត់តែងរៀន ពីធីសេនព្រែងតាមចិន ចូលឆ្នាំចិន និង ពីធីផ្សេងទៀត។ គាត់ថាគាត់ស្តាយដែលមិន បានរៀនយួនជាមួយឈ្មួលយួន បានតែជេរនិងធាក់ពួកនោះ។ មិនត្រឹមតែគាត់ទេ ប្អូនស្រីគាត់មួយទៀតកកាចឆ្នាស់ដែរ ធាក់អ្នកបំរើអត់ប្រណី។ទីបំផុតគាត់ក ការ រៀបការជាមួយកុងខ្ងុំក្នុងវ័យ 16 ឆ្នាំ។ម៉ាទួត ម្តាយម៉ាខ្ងុំ មិនប្រកាន់កុងខ្ងុំមិនមែនជាអ្នករកស៊ីទេ អោយតែមើលកូនស្រីគាត់បាន គឺគាត់មិនចង់ឃើញរបបសក្តិភូមិកើតឡើង ទៀត ដែលបានធ្លាក់ប្រែក្លាយជីវីតម៉ាទួតលាន អោយក្លាយជាជាសោកដកម្មក្នងជីវីត។ តមកទៀត ក្រោយរៀបការ ម៉ាខ្ងុម គាត់មិនរកស៊ីនិងធើ្វការអី្វឡើយ គឺមានតែតួនាទី បំរើស្ខាមី តែមួយគត់ ​និង បងើ្តកកូន មើលថែរកូន។ ទីបផុតម្តាយខ្ងុំកកើត ដាក់ត្រកូលតាមកុងខ្ងុំ។តែចូលដល់សម័យលន់ណុល កូនបន្ទាប់របស់គាត់បានប្តូរត្រកូលតាមខែ្មរ លាក់អត្តសញ្ញាណ រួមជាពេលនោះ ប្តីរបស់មា្តយមីង ម៉ាខ្ងុំដែលខ្ងុំហៅថាទួតធន់ ដែលជាកូនចិន កាត់វៀតណាម ហើយធើ្វការ ជា​មន្រ្តីក្នុងសម័យសង្គមរាស្រ្តនិយមបានស្លាប់។ការលាក់អត្តសញ្ញាណ បានចូលដល់សម័យប៉ុលពតម្តាយខ្ងុំ ម៉ាខ្ងុំអត់ចេះចិនមួយម៉ាត់ឡើយ ដោយសារសង្រ្គោម ការទាក់ទងជាមួយ បងប្អូនចិន នៅ ចិនត្រូវបានផ្តាច់ បងប្អុននៅវៀតណាមកមិនកើត។ ទីបំផុតករស់នៅក្នងុរបបនេះទៅ។ ក្រោយពីចប់ កុងរបស់ខ្ងុំបានចាប់ផ្តើមរកស៊ីបិតស្រា ធើ្វឈើជាមួយ ឪពុកកេ្មក នៅកំពង់ធំ​ស្រុកដដែរ ហើយកចាប់ផ្តើមទូធារឡើងវិញ នៅឆ្នាំ​1990 កុងឆ្នាំកចាប់ផ្តើមធើ្វគ។ ម៉ាក់របស់ខ្ងុំកបានរៀន ហើយបានរៀបការជាមួយឪពុករបស់ខ្ងុំហើយបង្កើតខ្ងុំនេះឯង។

បញ្ជាក់ គ្រូសារខាងលើទាំងខាងឪពុកមា្តយខាងកុងខ្ងុំ និង ម្តាយខ្ងុំមានការទាក់ទងគា្នព្រោះថា ចិនហុកគៀនពីដើម ចូលចិត្តរាប់ចិនហុកគៀនដូចគានេះជាប្រពៃណីរបស់ចិនហុកគៀន។

ឲឲឲឲឲឲសូមរងចាំការបន្តនូវជីវីតគ្រូសាខាងឪពុកខ្ងុំម្តងឲឲឲឲឲឲ

ការរចនាម៉ូតសំលៀកបំពាក់ខែ្មរចូលឆាកអន្តរជាតិហើយ!

ពីមុនការរចនា រួមមានម៉ូត វត្តុ សំភារ សំលៀកបំពាក់របស់ខែ្មរ មានការរីកចំរើនជាខ្លាំង ការព្រោះតែខែ្មរពេលនោះជាប្រទេសឧស្សាហកម្មថ្មី។ តែក្រោយ ពីរបបប៉ុលពតមក អី្វកប្រែប្រួល ធ្លាក់ចុះ ងើបចង់លែងរួច។ ប៉ុន្មានឆ្នាំក្រោយមកនេះ ការររចនា រឺ កែច្នៃ វាយនភណ្ឌ ហៅកាត់អោយខ្លីថា រចនាម៉ូត រឺ​ fashion design ក្នុងន័យ លោកខាងលិច បានមានការស្ទះបន្តិចក្នុង ស្រុក តែការរីកចំនើច បន្តិចបន្តួច នេះ គឺឃើញ តែ សំលៀកបំពាក់ការ ជប់លៀន ធំធំ ដូចជា អាវប៉ាក់ អាវកត្រង់ រឺ រ៉ូបរាត្រី អត់មាន សំលៀកបំពាក់ ទំនើន រចនា ឡើយ ពិសេសសំរាប់យុវជន យុវនារីនោះ ហើយភាគច្រើនគឺប្រើប្រាស់ក្នុងស្រុក មិនមានឃើញ នៅក្រៅប្រទេសទេ។ តែ ខែនេះ ឆ្នាំនេះ មិនមែនថែ្ងនេះ តែគឺ អាទិត្យ ការរចនាម៉ូតរបស់ខែ្មរបានឈានជើងចូលឆាកអន្តរជាតិលើកដំបូង ដែលជាការបង្ហាញម៉ូតសំលៀកបំពាក់ ដើរម៉ូត និងតាំងពិរពរណ៏ ការរចនា គ្រឿង លំអកាយ និង ចំលាកផ្សោង ទូទាំង អាស៊ីអាគេ្នយ៏ដែលជា ឡាវ ភូមា ដែលចូលរួម លើកដំបុងដូចគា្ន។ពិតណាស់ ក្នុងចំនោមប្រទេសទំាង10 នោះ​គឺខែ្មរ យើង ឡាវ ភូមា បានយកសំលៀកបំពាក់ប្រពៃណី ភាគច្រើនធើ្វពីសូត្រក្នុងស្រុក ប្រៃរាងសម័យបន្តិច ទៅម៉ូតយកមកប្រកួត។ ខាងក្រោមនេះជារូបភាពខ្លះរបស់ម៉ូតខែ្មរយកមកប្រកូត៖

 

 

 

 

 

 

គួរអោយកោតសរសើរអ្នកច្នៃម៉ូតខែ្មរយើងណាស់ ចេះកែសំលៀកបំពាក់ពីចំលាក់ ក្បាច់នានាទៅតាមប្រាសាទនានាដូចអប្សារាអង្គរ បន្ទាយស្រី ហើយបូកលាយជាមួយ ហូប ផាមូងមកកែ ខ្ងុំមិនចេះមើលការរចនាម៉ូត ថាស្អាតរឺអត់ស្អាត ទេ តែខ្ងុំគិត ថាអ្នក រចនាម៉ូតខែ្មរមិនអន់ទេ គ្រាន់តែពួកគាត់មិនមានការបណ្តុះបណា្តល ហើយ ម៉ូតដែល ពួកគាត់កែ មិនធ្លាប់បង្ហាញ ដល់អន្តរជាត់អោយស្គាល់បានទូលំទូលាយ។

ជាចុងក្រោយ យើងមើលឃើញថាវិស័យរចនាសំលៀកបំពាក់បានងើបឡើងមួយ​ជំហាន ហើយ ខ្ងុំសូមអោយវិស័យក្រោកឃើញអោយខ្លាំងរហូត កុំអោយមាន ការដួស ងើបលែងរួចដូចវិស័យខែ្ស ភាពយន្តអោយបៀបដូចជាភ្លើងចំបើង។ និយាយអញ្ជឹង អ្នកទំាងអស់គា្នមើលទៅមើលតើ ប្រទេសក្នុងអាស៊ីអាគ្នេយ៏ទាំងដប់ នរណា ពូកែជាងនរណា ខាងរចនាម៉ូត?

មើលរូបបនែ្តមតាម៖http://www.thaicatwalk.com/FashionWeek/090813BIffBil09/09Asean/Asean.htm

http://www.thaicatwalk.com/FashionWeek/090813BIffBil09/01Opening/Opening.htm

ជនជាតិកូទ្បា នៅ បរប៉ៃលិន

បើតាមសងេ្កតមើលទៅ យើងឃើញថា ស្រុកខែ្មរយើងមានជនជាតិភាគតិចនៅច្រើន ណាស់ដែរ បើរាប់ទៅប្រហែលជា 50 ពួកផងមើលទៅ ដូចជា ព្នង គ្រឹង ចារាយ គួយ ចាម​ ចិន​ វៀតណាម ឡាវ ថៃ កូទ្បា ជាដើម។ ក្នុងនោះខ្ងុំបានចាប់អារម្មណ៏ ជាខ្លាំង ចំពោះ ក្រុមជនជាតិភាគតិចមួយនៅ កម្ពុជាដែលសិ្តតនៅភាគខាងកើតនៃប្រទេស យើង គឺបរប៉ៃលិន ទីកនែ្លងនៃត្បូងពេជ្រ និង ធម្មជាត់ដ៏ស្រស់បំព្រង។

អី្វដែលទាក់ទាញខ្ងុំជាងគេ គឺវប្បធម៍​របស់ជននេះដែលខ្ងុំបានធើ្វការស្រាវជ្រាវ ចង់ដឹង ពី របៀបរបប ប្រពៃណីរបស់ពួកគេ មិនថាក្នុងសៀវភៅ អ៊ិនធើណេត​កដោយ។តែ ឯកសារតិចតួចណាស់ដែលខ្ងុំរកឃើញ តែទោះជាយ៉ាងណា ខ្ងុំនៅតែខំប្រឹងប្រែងរក​ តទៅទៀត។ឥឡូវនេះខ្ងុំសូមបង្ហាញជូនពត៍មានខ្លះពីជនជាតិកូឡា អោយអ្នកទំាងអស់គ្នា៖

យោងទៅតាម សៀវភៅ ជនជាតិភាគតិចនៅកម្ពុជា​(អាចរកទិញបាននៅបណ្ណាគារ​ តំលៃ ប្រហែល 15​ទៅ​18​ដុល្លារ) ត្រង់ចំនងជើង គូលី និង កូឡារៀបរាប់ ជនជាតិនេះពីមុន គឺហៅថាគូលី តែពាក្យជាគូលីបានធើ្វអោយពួកអន្តោប្រវេសភូមា​នេះ​មិនសប្បាយចិត្តទើបក្រោយមកគេប្តូរមកពាក្យថាកូឡាវិញ។តាមលោកR.Blandat អំពីប្រវត្តិរបស់ប៉ៃលិនដែលដែលពីមុនជាស្រទាប់ព្រៃក្រាស់ក្នុង ឆ្នាំ1870​មានជនជាតិសានមកពីស្រុកសៀម ចាន់ថាប៊ុនបានរកឃើញស្រទាប់ត្បូងថ្ម នៅតំបន់នោះ។ សំរាប់ជនជាតិសានគឺជាជនជាតិភាគតិចដែលកើតចេញពីខេត្ត ជូណាន់ភាគខាងត្បូវប្រទេសចិន តែរត់ទៅរស់នៅប្រទេសភូមា និងទទួលអរិយធម៍​របស់ភូមាលាយគ្នាជាមួយចិន។ជនជាតិនេះសព្វថៃ្ងមានក្នុងប្រទេសចិនភាគខាងត្បួង ភូមាភាគឥសាន ថៃភាគខាងជើង ឡាវភាគខាងកើត និង​កម្ពុជាយើង បរបៃ់លិន។

ជនជាតិសាននៅភូមា

 

 

 ជនជាតិសានជាជនជាតិដែលមានជំនាញខាងរកត្បូងនោះណាស់ កនែ្លងណា ដែល មានត្បូងមានពេជ្រច្រើននោះ​កនែ្លងនោះនិងមានជនជាតិសាន ​។ក្រោយតំបន់ថ្មីដែល​ប្រសិទ្ធនាមថា ថាអែលដូថ (ប៉ៃលិន) មានត្បួងពេជ្រ រ៉ែមាស ជាច្រើនបានទាក់ទាញ ជនជាតិចិន វៀតណាម ឡាវជាច្រើន មករកស៊ីតែជនជាតិកូឡា (ជនជាតិសាន រឺ អ្នកខ្លះយល់ជាភូមា) មានជំនាញសេដ្ឋកិច្ចខ្លាំងជាងគេ។ កូនចៅជនជាតិកូឡាភាគច្រើនភាគច្រើនគឺជា អ្នករកត្បូងរួមទំាងថៅកែ កូនចៅ អ្នករកស៊ីជាដើមក្នុងបរប៉ៃលិន។មិនត្រឹមតែប៉ៃលិនទេ ជនជាតិកូឡាកបានទៅ ធើ្វការរកស៊ីនៅបរកែវផងដែរ។នៅឆ្នាំ1913 ជនជាតិភូមាពួកនេះ មានចំនួន65 %នៅជនជាតិទំាងអស់នៅប៉ៃលិន។តែក្រោយសង្រ្គាមលោកលើទី1 មកជនជាតិកូឡានេះមានចំនួន3000 នាក់នៅប៉ៃលិន​ ដោយមានអ្នកខ្លះបានចេញទៅនៅឯបាត់ដំបងហើយមានអ្នកខ្លះឈប់ទៅរកត្បូង នៅឯបរកែវ​ដែរ។ជនជាតិនេះមានទំនាក់ទំនង ល្អណាស់ជាមួយបរទេសពិសេស ជនជាតិឡាវ កព្រោះតែជនជាតិនេះនិយាយតែ ភាសាសាន និង​ឡាវ ដែលមានអំម្បូរពី ថៃ កាដៃ។ពីមុនជនជាតិនេះ មានសមាគមន៏ ខ្លួនឯងផ្ទាល់ ហើយកមានអ្នកតំណាង គ្រប់គ្រង (ដូចស្តេចក្រាញ់)​ពួកគេផងដែរ។ តែក្នុងឆ្នាំ1975 ពួកខែ្មរក្រហមបានគ្រប់គ្រងតំបន់បរប៉ៃលិននេះយ៉ាងខ្លាំង កព្រោះ តែធនធានធម្មជាត់ដ៏មានតំលៃ។ចុះពួកកូឡានឹងទៅជាយ៉ាងណា? ពួកកូឡានៅរតនគីរី បានក្លាយជាខែ្មរក្រហម បរប៉ៃលិនដែលស្រស់ស្អាតបានក្លាយ ទៅជាទឹកភែ្នក​នៃជនជាតិកូឡា ពិសេស នារីដែលបានពួកខែ្មរក្រហមវាយធើ្វបាបនិង ចាប់រំលោភ(គួរអោយអាណិតពួកគេខ្លាំងណាស់)។សព្វថ្ងៃនេះ វប្បធម៍កូឡា សើ្ទរតែបាត់បង់ រួមផ្សំនឹងជនជាតិ។ទោះជាយ៉ាងណាកគេប៉ានស្មានជាជនជាតិកូឡា មានប្រហែលជា 100 ទៅ 500 នាក់នាពេលបច្ចុប្បន្ន។

ជនជាតិកូឡា??? ឬគ្រាន់តែជាសំដែងក្នុងភូមិកូឡា ក្នុងភូមិវប្បធម៍

 

នារីកូឡា នៃភូមិវប្បធម៍

គូស្នេហ៏កូឡាកំពុងរ៉ែកត្បូង (ការសំដែងក្នុងភូមិវប្បធម៍)

ដោយទទួរការគាប់សង្តប់ពីខែ្មរក្រហមខ្លាំងជាងគេ ប៉ៃលិនសព្វគឺជាតំបន់ក្រីក្រ​ជាងគេនៅកម្ពុជា​។ ប៉ៃលិនដែលពីមុនជាទីដ៍ ស្រស់បំព្រង ជាកនែ្លងអភិវឌ្ឍន៏ជាងគេនៅកម្ពុជាពីបារំាងរួមនិងបាត់ដំបង មុន1975 ប៉ៃលិនបានក្លាយជាកនែ្លងចំបងមួយសំរាប់កវីអ្នកនិពន្ធ នានាយកមកបកស្រាយក្នុង បទចំរៀង កុង រឿងនិទាន ល​ដែលមានលាយផងដែរនូវជីវីតរបស់ជនជាតិកូឡា សរស់នារីកូឡា និងប្រពៃណិដ៍ស្រស់បំព្រងរបស់កូឡា រួមមាន រឿងកុលាបប៉ៃលិន (យើងឃើញជា ឃុននារីប្រហែលជានារីកូឡា ត្រង់រូបនាងស្លៀ្កកសំលៀកបំពាក់កូឡា និង​កាត់តាំងយូ) រឿងជំនោប៉ៃលិន បុផាប៉ៃលិន និង បទចំរៀងជាច្រើនដែរ ពិសេស​ច្រៀងដោយលោក ស៊ីនស៊ីសាមុត។និយាយទៅ វប្បធម៏ជនជាតិកូឡា និង ប៉ៃលិន បានបង្ហាញមុខ បង្ហាញមាត់ខ្លាំងនៅក្នុងវិស័យ សិស្បះ របំា និង ទេសចរណ៏ កាលពីមុន ឆ្នាំ 1975។

ការដងែ្ហរក្បួនមួយដែលមានក្រុមនារីតែងធើ្វនារីកូឡា

មើលតាមរូបភាពយើងឃើញថា សំលៀកបំពាក់របស់ជនជាតិកូឡាមានលក្ខណ ស្រដៀវនឹងជនជាតិភូមា សាន​ ហើយ និង​ ចិន ផងដែរ។យើង ឃើញថា បុរសនិយាយ ជួងក្រមា ដូចនឹងជនជាតិសាន តែពាក់ខោផង និង សារុង ដែលភូមា ហៅថា លូជី។បុរស តែងតែពាក់អាវកាក់មួយហៅថា អ៊ីនជី ហើយ បនែ្ងមពីលើនូវអាវក្រៅ មួយហៅថា ទីពុក​ ដូចនឹងអាវកត្រង់ ដែល ខែ្មរយើង និង​ចាមចិនភូមានិយមពាក់។ សំរាប់នារីកូឡាវិញ លូជី របស់គេវិញរាងដូចសំពត់ បន្តិច សារុងបន្តិច ដែលមាន ក្បាច់ផ្កា ភ្ងី រចនាច្រើនតាមរបៀបរបស់នារី។សំពត់លូជីរបស់គេ ភាគច្រើនមានពណ៏ ឆើតខ្លាំង។នៅត្រង់ចំកណ្តាលផ្នត់សំពត់មានក្បាច់រចនាផងដែរ ដែលមានឆ្នូតជាច្រើនលើសំពត់។សំរាប់នារីអ្នកមាន រឺ កូនស្រីថៅកែធំ ក្នុងតំបន់ តែងតែនិយម ពាក់សំពត់ ដ៏វែងហៅថាថីន ដៃ អាចមានប្រវែង2ម៉ែត និង រចនាក្បាច់ច្រើន និង មានផ្នត់ច្រើន។ នារីកូឡាកពាក់អាវអ៊ីនជីដែរតែមានដៃ និងមានក្បាច់រចនាជាច្រើននៅចំកនែ្លងអាវ កអាវ​និងកដៃអាវ ហើយពេលខ្លះមាន ដិនជាមួយអង្កាំពណ៏ប្រាក់ទៀតផង។ពូកគេតែងតែរុំស្បៃ ទៀតផង។ពួកនារីចូលចិត្ត បួងសក់ឡើងលើ លំអដោយផ្កាពីលើ និងទំលាក់កន្ទុយសក់លើស្មាពេលខ្លះ។

ឯស្បែកជើងទំាងប្រុសទំាងស្រីពាក់ស្បែកជើកម៉្យាងធើ្វពីសូត្រ ក្រណាត់ និង​បន្ទះឈើ ហៅថាហេយិន ផាណាន់ តាមភូមា។

រូបគំនូរនារីភូមានិងឆត្រ័

 

នារីកូឡានៅភូមិវប្បធម៏កាន់តំាងយួ

នារីភូមាពីដើមនិងតាំងយួ

នារីសាននៅស្រុកចិនកាន់តំាងយួ

ជនជាតិតាវ នៅស្រុកថៃកាន់តំាងយួ

 ចំនុចសំខាន់គឺនារីចូលចិត្តកាន់ឆត្រ័ម្យ៉ាងដែលធើ្វពីឫស្សី និង​ក្រដាសពណ៍ដែលខែ្មរ​យើងស្គាល់ថាតំាងយូដែលអាចនៅបរប៉ៃលិនបាន។ឆត្រ័មានលក្ខណស្រដៀវគា្ន ទៅនឹង​ភូមា តាវ សាន និង​ ចិន។

សរុបមកសំលៀកបំពាក់របស់ជនជាតិកូឡាមានលក្ខណ ដូចខ្លះទៅនឹង អី្វដែលពួកសាន​ ភូមា រួមទំាងតាវ​ ចិន និង ជនជាតិនូយ៉ាផងបានពាក់(កព្រោះតែ តាវ​ សាន និង ជនជាតិភាគតិចដទៃដែលមានប្រពៃណីស្រដៀវចិនកាត់ភូមា ចេញពីអំបូរតែមួយ)។

បើយោងទៅតាមសៀវភៅរបំាប្រជាប្រិយខែ្មរត្រង់កនែ្លងដែលគេផ្តោទៅលើជនជាតិកូឡា វិញនិយាយថា ជនជាតិកូឡានិយមពាក់ពណ័ចរុះ ស្រស់ និង ឆើត នៅបុណ្យចូលឆ្នាំរបស់ពួកគេ ហើយហាមដាច់ខាតពណ័ខ្មៅ។

រួមជាមួយគា្ននោះអ្នកនិពន្ធកបាននិយាយទៀតថា ផ្ទះរបស់ជនជាតិកូឡាពាក់ច្រើន​ មានកំពស់8សង់ទីម៉េត្រទៅមូយម៉ែត្រហើយភាគច្រើនរាបដីរឺមានជណើ្តងរាបដី ធើ្វពីឈើលាយថ្ម(ពេលខ្លះអាចជាមាសផង)។ឯកុងរបស់ខ្ងុំវិញបានប្រាប់ទោះបីជា រចនាបែបភូមា សាន កដោយ បើតាមការគាត់ឃើញនៅឆ្នាំ1960វិញ គាត់ថា ផ្ទះពួកកូឡាជាប់គា្នដូចផ្ទះល្វែងដូចផ្ទះចិន តែខាងក្នុងទូលាយស្អាតធំទៀតផង។ គាត់ថាគេធើ្វបែបនេះដើម្បីអោយអ៊ូអរ ហើយមុខផ្ទះតែងតែមាន​ផ្សារលក់របស់របរផង។បើយើងសងេ្តកទៅសំណង់លំនៅរបស់ភូមាសានវិញ គឺពិតជាដូចណាស់ទៅសំដីរបស់អ្នកនិពន្ធនិងកុងខ្ងុំ។(ចំាថៃ្ងណាធើ្វផ្ទះបែបនេះនៅម្តង)

ផ្ទះកូឡាក្នុងភូមិវប្បធម៏

បើនិយាយពីផ្ទះកូឡានៅភូមកូឡា ក្នុងភូមិវប្បធម៏ខេត្តសៀមរាបវិញ ខ្ងុំយល់ថាផ្ទះកូឡា មិនសូវដូចទេ ដូចតែដំបូងគឺមានន័យថា អ្នកខុសឆ្ងាយពីអី្វដែល ខ្ងុំ​បានដឹងពីសៀវភៅ និង កុងខ្ងុំ ហើយកមិនសូវដូចផ្ទះពួកសាន ពួកភូមាដែរ ទោះជាយ៉ាងណាកមានផ្ទះធើ្វដូច ស្អាតផស់គេដែរ។

ផ្ទះនេះស្រដៀវបន្តិច ស្អាតម្យ៉ាង។

និយាយទៅអ្នកធើ្វ រចនាទំាងនោះ អត់ខុសទេ ព្រោះ ផ្ទះកូឡា ឥឡូវប្រហែលជាអត់មានផង អាចដោយសារការខូតខាតសម័យប៉ុលពត រឺ កាប់ចោល ធើ្វផ្ទះថ្មីវិញផងហើយទើបអ្នករចនាអត់ដឹង ស្មានតែដូចខែ្មរធម្មតា ហើយ សូមអរគុណពួកគេវិញ ដែលបានលើកយកវប្បធម៏ខ្លះដូចរបាំ សំលៀកបំពាក់ អោយអ្នកដទៃរួមទំាងខ្ងុំឃើញវិញ។

រីឯ សំណង់ដ៏ល្អឯករបស់កូឡា វិញ គឺវត្តភ្នំយ៉ាតដែលសាងសង់ដោយជនជាតិសាន មកពីភូមាមួយក្រុមសំរាប់ជនជាតិកូឡា នៅឆ្នាំ1922។វត្តភ្នំយ៉ាត ពិតជាស្អាតមែន ហើយអាចថាបានជាសំណង់ភូមាបុរាណតែមួយនៅកម្ពុជា។វត្តភ្នំយ៉ាតពិតជាស្អាតមែនណា។

វត្តភ្នំយ៉ាត

វត្តភ្នំយ៉ាតរួមជាមួយគ្នានោះអ្នកនិពន្ធសៀវភៅរបំាប្រជាប្រិយខែ្មរបាននិយាយថា ជនជាតិកូឡា តែងតែបើកផ្ទះដែលនៅចំកណ្តាលផ្ទះអោយធំ ដែលតែងតែមានអាសនះ រូបពុទ្ធទៀតផងសំរាប់គោរពបូជា។មិនតែប៉ុណ្ណោះជនជាតិកូឡាតែងតែចូលចិត្តដំា ផ្កា កុលាប ជាច្រើនគុម្ភ នៅ មុខ និង ក្រោយផ្ទះជានិច្ច សំរាប់លំអ។មួយទៀតដែលធើ្វអោយខែ្មរយើងស្គាល់ជនជាតិកូឡា គឺរបំាក្ងោកប៉ៃលិនដឺល្បី និង របំាតំាងយួ ហើយ និងរបំាទៀន។ របំាទំាងនេះសុទ្ធតែកើតចេញពី ភូមា និង សាន ដែលក្នុងនោះរបំាក្ងោកប៉ៃលិន គឺមានភាសាសានចូលជាមួយ សំលៀកបំពាក់លក្ខណសាន និង មានអ្នកស្លៀកពាក់ជាជនជាតិកូឡាចូលរួមផង។ ហើយរបំាតំាងយូរវិញមានលក្ខណនិងរបំាតំាងយូរនៅភាគខាងត្បូងស្រុកចិន តែអ្នករបាំស្លៀកពាក់លក្ខណភូមា សាន(សានមាននៅស្រុកចិនដែរ ) ទោះបីជាយ៉ាងណា កនារីនូយ៉ាដែលជាជនជាតិមួយមានដើមកំនើតពី ស្រុកចិនតែទទួលវប្បធម៏ ម៉ាលេមានរបំានេះដែរ និយាយទៅជនជាតិនួយ៉ា និងកូឡា មានការស្លៀកពាក់ប្រហែលគា្ន។ចំនែករបំាទៀន យើងអាចនឹងច្រលំជាមួយរបំាទៀនក្នុងរឿងរាមកេ្តរិតែរបាំទៀនរបស់កូឡានេះជារបាំ ប្រជាប្រិយដែលស្តិតនៅក្នុងលក្ខណ សាន ភូមាច្រើន។របំាក្ងោកប៉ៃលិនជនជាតិសានរំារបំាក្ងោកនៅកានមីងភាគខាងត្បូងស្រុកចិន

របំាកោ្ងកប៉ៃលិន

របំាតំាងយូរ

កុមារីថៃក្នុងរបំាតំាងយួ

នារីភូមារំារបំាតាំងយូរ

របំាតាំងយូររបស់ជនជាតិកូឡា

 

របំាទៀន

របំាទៀនរបស់សាននៅភូមា

 

ការរាំរបស់ទៀននៅលេនណា រាជាណាចក្ររបស់សាន នៃភាគខាងជើងប្រទេសថៃ។

 ចំនែករូបសម្បិត្ត រូបរាងរបស់ជនជាតិកូឡាវិញ មានសមាជិកម្នាក់ នៅក្នុង http://www.khmerlife.com/Forum/Thread.aspx?ThreadID=12302&Page=2#PostID395072 និយាយថាក្រមុំកូឡា ភាគច្រើន ស្រស់ ស្អាត ស្បែកសទន់ជាងខែ្មរយើងធម្មតា (ត្រឹមត្រូវគួរសម ព្រោះថានារីកូឡា ចូលចិត្តបាំងតំាងយូ) ហើយកមានសមាជិកម្នាក់ថាម៉ាករបស់គេថាបុរសកូឡា ខ្ពស់ ស្រលះ ស និង ស្អាត (កត្រូវម៉្យាង ព្រោះជនជាតិនេះកើតចេញពីសាន ទើបពួកគេអាចមានសំបុរសដូចចិន)

បើនិយាយពីសព្វថៃ ពួកកូឡាទៅជាយ៉ាងណា សមាជិកជាច្រើន ក្នុងវិបសាយដដែល ថាពួកគេមានមិត្ត ញិតសន្តាតជាកូឡាដែរ ហើយចាស់ពួកគេថា ជនជាតិកូឡា នៅសស់ទេ ព្រោះពេលប៉ុលពតចូលកាន់កាប់ កូឡាខ្លះបានរត់ទៅថៃ តែទោះជាយ៉ាងណាកូឡាជាច្រើនកបានស្លាប់ក្នុងសម័យនោះដែរ។

សំរាប់វប្បធម៏កូឡា តើខែ្មរយើងនៅភេ្លចទេ?​ខ្ងុំថាប្រហែលមិនភេ្លចទេ ព្រោះកាល ដងែ្លរ ក្បួងពី24ខេត្តក្រុងនៅកម្ពុជា មានជនជាតិកូឡា(មិនដឹងកូឡាមែនទែន រឺតំណាង???) បានតំណាងអោយខេត្តប៉ៃលិន រួមផ្ស៉នឹងខែ្សភាពយន្ត រឿងនិទាន និង ខារ៉ាអូខេសេសសល់ និយាយពីពួកកូឡាផង ហើយនិងភូមិកូឡាក្នុងភូមិវប្បធម៏ដែរ។​ទោះដឹង កមានចំណុចមិនដឹងដើមពិតប្រាកដ ទំនៀមទំលាបមពិតប្រាកដរបស់កូឡាដែរ។

ជាចុងក្រោយដោយសារតែឯកសារនៃជនជាតិនេះតិចពេក ខ្ងុំសូមអោយអ្នកណាដែល ដឹង និង​ស្គាល់ច្រើនជាងនេះ ជួយប្រាប់ជួយបង្ហាញផង ពិសេសត្រង់ ពីធីបុណ្យរបស់កូឡា ពិសេស ពីធីរៀបការ ចូលឆាំ្ន មុខម្ហូប(ខ្ងុំរកឃើញតែមីកូឡា និងចេកខ្ទះ) និង មានជនជាតិកូឡា​ណាដែលមានមុខមាត់ល្បីល្បាញ​នៅកម្ពុជារឺទេ​។ល។ កព្រោះតែខ្ងូំចង់ដឹង ចង់ស្គាល់នូវវប្បធម័មួយនេះបនែ្ងមទៀតណាស់​កុំ​វាសាបរសាបពីស្រុកខែ្មរយើង។

ឯកសារយោង៖

សៀវភៅជនជាតិភាគតិចនៅកម្ពុជា

សៀវភៅរបំាប្រជាប្រិយខែ្មរ

ប៉ៃលិន ក្នុងវីគី។ 

http://www.khmerlife.com/Forum/Thread.aspx?ThreadID=12302&Page=2#PostID395072

រូបភាព៖

flickr

សំគាល់៖ខ្ងុំបានកែប្រែអត្តបទនេះម្តងទៀតនៅថៃ្ងទី13 ខែ ឧសភា 2009 ដោយបន្ងែម ពត៏មានខ្លះទៀត។

Who’s Who?ទាយរូបភាពរបាំរបស់4ប្រទេស។

ចូរអ្នកបឮក្រលេកមើកលើរូបភាពអ្នករបាំទាំងនេះដែលមកពីប្រទេសខុសគា្ន។តើមួយណា ជាភូមា ថៃ ឡាវ​​ និង​ កម្ពុជា រួច បញ្ជក់ហេតុផល។

នេះជារូបទី1។

បន្ទាប់មកគឺរូបទី2

សូមពួកបងទាយអោយប្រយត្ន័ពិសេសកុំទាយខុសរូបរបំាខែ្មរអោយសោះ បើយើងមិនចាំថាមួយណាគឺជាតិយើងនោះ ប្រៀបបាននឹងយើងមិនចំាថាមួយណាជា​វប្បធម៏យើងទេ។សូមអរគុណ។

ប្រៀបធៀបរូបភាពរបំាខែ្មរពីសម័យមុននឹងសម័យបច្ជុប្បន្ន

បន្ទាប់ពីរកបានរូបភាពនៃរបំាំខែ្មរយើងជាច្រើនដែលមិនទាន់មានពណ៏រឺពណ៏មិនសូវច្បាស់។​ខ្ងុំឃើញថារូបនោះស្អាតណាស់ទោះជាសខ្មៅកដោយ។ឥឡូវនេះសូមអ្នកទំាងអស់គ្នា វិភាគទៅមើលតើរូបសម័យមុននិងឥឡូវមួយណាស្អាតជាង៖

1,របំាអប្សរា

តាមការសង្កេតឃើញខ្ងុំសូមនិយាយថារូបពីមុនស្អាតជាង។ចុះអ្នកវិញ?

សូមតាមដានរងចំាការប្រៀបធៀបរូ​ប​លោ្ខនខោលនិងរបាំកន្នរីនៅលើកក្រោយ។

ខែ្មរ​ Barbie

យើងទំាងអស់ប្រាកដជាស្គាស់ហើយនូវផលិតផលតុក្ខតាដ៏ល្បីឈ្មោះមួយនៅលើ​ពិភពលោកហើយកជាតំណាងអោយកេ្មងស្រីទំាងអស់រស់លើពិភពលោកដែលហៅថា Barbie។ តុក្ខតាBarbie គឺបងើ្តកឡើងជាយូរណាស់មកហើយដែគឺតំាងពីឆ្នាំ​ 1959​ មកម្លេះ​ដោយស្នាដៃនារីជំនួយម្នាក់ឈ្មោះថា​ Ruth Handler (1916-2002) ​ដែលគំនិតក្នុងការបងើ្តកតុក្ខតាដ៏ល្បីល្បាញមួយនេះប្រាកដ​ ឡើង បន្ទាប់ពីអ្នកស្រី​ បានឃើញ កេ្មងស្រីរបស់អ្នកស្រីកំពុងតែលេងជាមួយរូបតុក្ខតា​ (កូនក្រមុំ) ក្រដាស។ការល្បីល្បាញនិងការរកចំនូលបានយ៉ាងច្រើនរបស់ផលិតផលនេះបានធើ្វ​អោយមានការចេញម៉ូតយ៉ាងច្រើនដូចជាឈុតហែលទឺក ឈុតរាត្រីសមោលស ។ល។ក្នុងនោះមានឈុតមួយដែលហៅឈុតកូនក្រមុំនៃពិភពលោក​ (Barbie-Doll of The World)ក្នុងឈុតជានារី​ធម្មតាប្រចំា​ប្រទេសនិមួយមួយនិងទីបនិមួយមួយ​ដែល បង្តើកឡើងនៅឆ្នាំ 1980។ប្រទេសដែលផលិតតំណាងអោយម៉ូតនេះមុនគេគឺប្រ​ទេស អង់គេ្លសនៃទីបអីរ៉ុប។ក្រោយមកឆ្នាំ2001 ម៉ូតមួយកបងើ្តកឡើងក្នុងឈុតជា ព្រះនាងម្ចាស់សំរាប់ពិភពលោក(Doll of The World-Princesses Collection )ដែលប្រទេសតំណាងដំបូងគឺអាណាចក្រអ៊ីកាន​ ប្រទេសប៉េរូពីមុន។

នៅឆ្នាំ 2004 ប្រទេសកម្ពុជាយើងបានចូលខ្លួនជាប្រទេសតំណាងមួយក្នុងម៉ូតជា​ឈុតនៃព្រះនាងម្ចាស់ពិភពលោកដោយមិនដឹងខ្លួន។

Barbie- Princess of Cambodia

រូបមួយនេះគឺឡូយត្រង់មានរូបអង្គរវត្តនៅខាងក្រោយជាតំណាងទៀតផង។សូម្បី​ តែប្រអប់ដាក់តុក្ខតានេះកមានរូបអង្គរដែលជាអរិច្ឆវត្តុរបស់ខែ្មរយើង។រូបអង្គរ ប្រហែលជាអាចទាញនូវការចាប់អារម្មណ៏ពីអតិថិជន។

 

 

 

 

តុក្ខតាមួយនេះផលិតដោយជនជាតិបរទេសតែពិតជាគូរសមនឹងនារីខែ្មរដោយមាន សំបុរស្រអែមសណែ្តកបាយរួមជាមួយរោមភែ្នកមូលក្រលង់ពណ៏ត្នោតនិងបបូរមាត់រាង​ក្រាស់ដូចនិងនារីខែ្មរអង្គរ។

បើនិយាយពីរបៀបតុបតែងខ្លួននិងរូបរាងគេវិញមានដូចតទៅ៖(ដក់ស្រង់ពីវិបសាយ​http://angelicdreamz.com/store/dolls_of_the_world.html)

តុក្ខតាព្រះនាងម្ចាស់នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាស្លៀកសំពត់ប្រពៃណីវែងត្រឹមជង្គង់រុំជំវីញដូចនឹងសារុងដែរ។​ការរុំមានលក្ខណដូចជារូបតូចពណ៏មាសនៃផ្ការួមជាមួយនឹងទ្រនាប់ផ្នត់​បឈ្ឈរ​នៅពី​ខាងមុខ។​ខែ្សកាវ៉ាត់ពណ៍មាសរបស់នាងបានរុំជំវិញចង្កេះរបស់នាងនិង បានបង្ហាញក្លស់គន្លឹះមាសនៅចំកណ្តាលខែ្សក្រវ៉ាត់។នាងសង្កត់ធ្ងល់គ្រឿងបរិក្ខាររបស់នាង ទៅលើវត្តុធាតុពណ៏មាសជាច្រើនដូចជាក្រវិលយោងពីរ មដុក្បាច់មួយ និង​កងដៃដែលពរពេញដោយការរចនា ច្រវាក់ឈៀងចង្កេះមាស និង សែ្បកជើងមាសមួយ​គូរ។ការខ្ចប់របស់តុក្ខតានេះកែបង្ហាញពីពត៏មានទូទៅពីសិស្បះ​វប្បធម៏អប់រំរបស់កម្ពុជា។

សំគាស់៖ការបកប្រែពីឯសារបរទេសនេះមានខុសឆ្គងខ្លះ។សូមមេត្តាអភ័យទោស។

សញ្ញបត្រ័របស់តុក្ខតាកម្ពុជា

បើនិយាយទៅ កម្ពុជាគឺជាប្រទេសតែមួយគត់និងជាប្រទេសទីមួយនែតំបន់អាស៊ី​អាគេ្នយ៏ដែលបានក្លាយជាតំណាងសំរាប់ឈុតជាព្រះនាងម្ចាស់តែបើរួមបញ្ចូលជាមួយ​ឈុតនារីក្នុងឋានះធម្មតានោះគឺជាប្រទេសទីបីក្នុងចំនោមប្រទេសបួននៅអាស៊ី​អាគេ្នយ៏ដែលយើងផលិតក្រោយប្រទេសម៉ាលេស៊ី(1991) និង ប្រទេសថៃ (1998) ឯប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីវិញផលិតនៅឆ្នាំ2007ទេ។

តុក្ខតាម៉ាលេ

តុក្ខតាថៃ

តុក្ខាតាឥណ្ឌូនេស៊ី

រួមជាមួយគា្ននៅការមានការប្រកួតតុក្ខតារវាងខែ្មរយើងនិងថៃក្នុងវិបសាយhttp://www.khmerlife.com/Blog/Blog.aspx?BlogID=50494។ដែលការបោះឆ្នោតយកអ្នកឈ្នះសំដៅទៅលើសំល្លោកបំពាក់និងរូបរាង។​​ជាចុងក្រោយសំដៅទៅលើវិចាររបស់ជាអ្នកបោះឆ្នោតយើងឃើញថាតុក្ខតារបស់ខែ្មរ​យើងទទួលការគំាទ្រអោយច្រើនជាងគេដោយគេនិយាយថាស្អាតជាងថៃ។

Thai Barbie VS Khmer Barbie

ជាចុងក្រោយផលិតផលមួយនេះប្រហែលជាអាចនំាមកនូវកំនើនទេសចរណ៌៏មកអោយកម្ពុជា​យើង​និងការបង្ហាញមុខមាត់នៃសិស្បះខែ្មរពីដូនតាអោយជនបរទេសបានស្គាល់​អោយបានច្រើនពីកម្ពុជាយើង។

តើអ្នកទំាងអស់គា្នគិតយ៉ាងម៉េញដែរពីតុក្ខតាមួយនេះ?តើរវាងខែ្មរ ថៃ ម៉ាលេ ឥណ្ឌូនេស៊ី​មួយណាសា្ងតជាង បង្កប់ន័យជាវប្បធម៏ជាង?

ឯកសារផ្សេង៖http://www.barbiecollector.com/showcase/gallery.aspx?t=modern&y=s150096

រឿង​ការដែលមិនបានអញ្ជើញ​(The Uninvited)បញ្ជំាង​ថៃ្ងនេះ

រឿងបែបរន្ធត់ផែ្នកខោ្មចបុរាណរឺកនិយាយអំពីផែ្នកចិត្តសាស្រ្តថ្មីរបស់ហូលីវូដបានបើល​ឆាកចូលទៅក្នុងរោងភាពយន្តជាង2367រោងកាលពីថ្ងែទី​ 30 ខែ​ មករា​​ ឆាំ្ន 2009​​ នេះ​ ហើយ៖

រឿងការដែលមិនបានអញ្ជើញ (The Uninvited)

 រឿង​ការដែលមិនបានអញ្ជើញ(The Uninvited)នេះគឺជារឿងដែលថតសារឡើងវីញ ពី​រឿង​ព្រឺព្រួយ​បែបចិត្តសាស្រ្ត(Psychological Thriller)របស់កូរ៉េដែលមាន​ចំណងជើង​ ថា​រឿងនិទានរបស់បងប្អូនស្រីពីរនាក់ ​(A Tale Of Two Sisters)ហើយបាន​ដាក់បញ្ជំាងកាលពីឆ្នាំ2003នៅឯកូរ៉េដែលបានទទួលជោគជ័យ​យ៉ាងធំធេងទូទាំងពិភពលោកហើយក្រោយមកបានបញ្ជំាងនៅ​ខែ្មរយើង​នៅ​រោងភាពយន្តស៊ីនេម៉ាសូរិយាកាលពីឆ្នាំ2008ក្នុងចំណងជើង​ព្រលឹងយុវវ័យ។

រឿងនិទានរបស់បងប្អូនស្រីពីរនាក់(A Tale Of Two Sisters)

 

រឿងការដែលមិនបានអញ្ជើញ(The Uninvited)

រឿងការដែលមិនបានអញ្ជើញមួយនេះគឺជារឿងដែលផលិតដោយ​ផលិតកម្មដឺធំ2គឺ​​ ផលិតកម្មDreamworksនិង ផលិតកម្ម Paramount​ដែលធ្លាប់ផលិតរឿងខោ្មច​អាស៊ី​ ថតឡើងវីញរួចម្តងទៅហើយ​ដែលរឿងនេះគឺរឿង​The Ring។​រឿងថ្មីមួយនេះគឺ​ទិញ​សិទ្ធផ្តាច់មុខយ៉ាងច្រើនជាងរឿងថតឡើងវីញដទៃដោយចំនាយអស់មួយលាន​ដុល្លា​ឯនោះ។

ចំពោះសាច់រឿងសងេ្ខនខ្ងុំបានបរិយាយហើយរូចមកហើយ​ចំពោះសាច់រឿងពេញ​សូមចូលទស្សនា៖http://en.wikipedia.org/wiki/The_Uninvited_(2009_film)។

បងប្អូនស្រីពឺរនាក់ក្នុងរឿងទាំងពឺរ

បងស្រីដ៏កំសត់ទំាង2

ប្អូនស្រីដ៏ស្រស់ស្អាតទំាង2

ម្តាយចុងចិត្តអប្រិយទាំងពីរ

សូមអ្នកទាំងអស់គា្នកុំគិតអោយសោះថាមានតែរឿងសីនដេរឹឡាទេ​ដែលមានម្តាយ​ចុងចិត្តកំណាចតែអារឿងនេះកមានដែរ។

Happy Marry Christmas

ពីធីបុណ្យគ្រឹស្តស្មគ្រ័(Christmas)​រឺ​បុណ្យ​ណូអែលគឺជាពីធីប្រារព្ធ​​ដ៏ធំជាងគេបំផុត​លើ​សាកលលោក​ដែលត្រូវគោរពនិង​រៀបចំក្នុងប្រទេស​ជាច្រើន។បុណ្យ​គ្រឺស្ត​ស្មគ្រ័​គឺ​ប្រារព្ធនៅ​ថ្ងៃ​ទី​25​ខែ​ធ្នូរៀងរាល់ាឆាំ្នដែល​ជា​ការរំលឹកដល់ថ្ងៃ​កំនើត​ចំពោះ​ព្រះ​យេស៊ូ​ក្នុង​សាសនាកាតូលិក។

ទំនៀមទំលាប់បច្ចុប្បន្ន​សំរាប់ពីធីដ៏ចំណាស់មួយនេះរួមមានការប្រគស់​កាដូ​ការប្រារព្ធ​ក្នុងព្រះវិហារ​និងការរចនាកែចែ្ន​លំអ​ដ៏ពេញ​និយម​ដែល​ក្នុងនោះមាន​ដើម​សាព្ផំង​រឺ​ដើម​ណូអែល​​ពន្លឺ​អំពូល​ជាពិសេសគឺលោកតាសេនតា​ខ្លស(Santa Claus)។

ប្រវត្តិសងេ្ខតរបស់ពីធីបុណ្យគ្រឹស្តស្មគ្រ័៖

អស់ជារយះពេលជាច្រើនសតវត្ស​​ដែល​កវីនិពន្ធរបស់កាតាលិកបាន​ទទួលសា្គល់​ថា​បុណ្យគ្រឹស្តស្មគ្រ័​នេះគឺសំដៅ​ទៅ​លើ​កាល​បរិចេ្ឆទរបស់ខួបកំនើតព្រះយេស៊ូ។​ច្រានចោល​នូវហេតុផល​ទាំងនោះ​​ក្នុង​ដើម​សតវត្សទី18​អ្នកប្រាជ្ង​រូបវិទ្យា​​លោកញ៉ូតុន​បាន​លើកឡើងនូវហេតុផលថា​កាលបរិ​ចេ្ឆទ​របស់​ពីធី​បុណ្យគ្រឹស្តស្មគ្រ័នេះគឺកែតំរូវ​​យោងទៅតាម​អភូតរដូវរងារដែល​មាន​ថ្ងៃ​ខែ​សំដៅទៅ​25​ធ្នួនេះ។រីឯឆាំ្ន1743​​អ្នកកាន់សាសនា​ប្រូតែស្តង់សញ្ជិាត​អាល្លឺម៉ង​មា្នក់បានរាយរៀបថា​​កាល​បរិច្ឆេទ​ពីធីមួយ​នេះ​គឺ​សំដៅទៅបុណ្យ​របស់រ៉ូម៉ាន់​មួយដែល​ចំនែក​អ្នកបួសបារាំងមា្នក់បាន​វិភាគថាកាលបរិចេ្ឆទរបស់​​ពីធីមួយនេះ​គឺ​ជា​ការគណនា​9​ខែបនា្ទប់ពីសញ្ញាប្រាប់មុនក្នុង​រឿងរបស់​ព្រះគ្រឺស្តក្នុងថ្ងៃទី25​មិនា​ដែល​ជា​ការកាលបរិចេ្ឆទនៃការ​ចាប់បដិសទិ្ធរបស់យេស៊ូ។

ប្រវិត្តមួយនេះមានការជាប់ទាក់ទងជាច្រើន​ចំពោះពីធីបុណ្យនានាដូចជា​ពីធីបុណ្យ​រដូវរងារនិងថ្ងៃចូលឆាំ្ន​ថ្មីជាដើម។

ប្រវត្តិរបស់លោកតាសេនតា​ខ្លស(Santa Claus)រឺតាណូអែល៖

សេនតាខ្លសរឺតាម​តំបន់ខ្លះ​ហៅ​ថា​លោកតានីកូឡាសរឺក​លោកឪពុកណូអែល​គឺ​វីរជន​ដ៍ល្បីល្បាញមា្នក់ក្នុង​រឿង​និទាន​ផងទាំងពួងដែលជា​បុរសចំនាស់​ពុកមាត់ស​និងស្លៀកពាក់ឈុត​ក្រហម​សដ៍គួរអោយ​ស្រលាញ់​សំរាប់​កេ្មងដែល​តែង​តែ​យកអំណោចនិង​កាដូ​ជា​ច្រើនដែលបានបំពេញ​ភារកិច្ចជាកេ្មងល្អរៀងរាល់​ឆាំ្នពិសេស​ថៃ្ង​24​ធ្នូ​និង​6ធ្នូ។រឿង​និទានរបស់គាត់គឺពឺង​ផ្អែកទៅលើ​ជីវិតរបស់​លោកនីសកូឡាស។

ដើមកំនើតរឿងនេះចេញពីជីវប្រវត្តិរបស់​លោកនីសកូឡាសដែល​ជាជនជាតិក្រិក​ក្នុង​សវទី4នៃគស​ដែលជា​អភិជនមាន​សនា្តចចិត្តប្រស់ប្រណី​ដែលនៅថ្ងៃគាត់​បានទទួលពត័មាន​ពីគ្រួសារទីទ៏លក្រមួយ​ដែលត្រូវបង្ខំចិត្តអោយលក់​កូន​ស្រី​ទាំងបី​របស់ខ្លួន។ដោយចិត្តប្រស់ប្រណីដូចព្រះ​លោកនីសកូឡាសបាន​បន្លំខ្លួន​ចួលនៅក្នុង​ផ្ទះ​នោះ​តាមបំពង់ផ្សែង​ហើយ​បោះ​កាក់មាសជាច្រើនចូលទៅក្នុងស្រោមជើងដែល​នៅកែ្បរ​ទីនោះសំរាប់​កេ្មងស្រីទាំងបី។​គាត់ធើ្វបែបនេះរឿយចំពោះអ្នកដែល​បានជួបឧបសគ្គនិងបពា្ហលុះដល់អវសានជីវីតហើយកជាការរកឃើញអាថ័កំបាំង​របស់គាត់និងការរំលឺកគុណបុណ្យស្រ័យដ័មានតំលៃរបស់គាត់មួយនេះ។

នៅមានត…………….

វិញ្ញាណអាបរឺក្រាស៊ូ៖អបិយជំនឿងដ៏ល្បីនៅនៅ​អាស៊ី

អបិយជំនឿងទាក់ទងខោ្មចព្រាយបិសាចរឺករឿងនិទានដែលទាក់ទងនឺងវិញ្ញានព្រលឺងព្រាយ​តែងតែប្រាកដខ្លូនឡើយនៅលើទូទាំងសាកលលោកប៉ុនែ្តរូបរាង​និងជំនឿងតែងតែ​អាស្រ័យ​​លើ​វប្បធម៏ជាតិសាសន៏ក្នុងប្រទេសនិមួយនិមួយ។

រឿងរ៉ាវខោ្មចទាំងអស់លើលោកតែងតែមានលក្ខណខុសគា្ននិងដូចគា្នដែលពឺងផ្អែកទៅ​លើប្រពៃណីនិងទំនៀមទំលាប់របស់ពួកគេ។

ជាក់សែ្តងណាស់ដូចជារឿង​ខោ្មចជពា្ជក់ឈាមរឺកព្រាយត្រាគូឡា(Dracula)របស់អឺរ៉ុប់ដែល​ជារឿងដ៏ល្បីល្បាញនៃបស្ចឹមប្រទេសដែលមានដើមកំនើតនៅ ប្រទេសរ៉ូមានីបើមាន​បញ្ជាក់ទៅប្រាសាទត្រាគូឡាដ៏ចំនាស់មួយដែល​អ្នកស្រាវជ្រាវជឿថា​ទីកំនើត​របស់  រឿបីសាចដ៏ល្បីមួយនេះ។​រឿងនិទានរបស់បិសាច​ត្រាគូឡាអាចរកឃើញនៅ​ទូទាំង ពិភពលោកហើយមានការ​ប្រហាក់ប្រហែល​គា្ននៅនឺងខោ្មចឆៅចិន(僵尸)រឺព្រាយស៊ីពោះវៀនថៃ(ผีปอบ)។ដូចគា្នដែរនឹងខោ្មច​ស្រី​សក់​ខោ្មចវែងបាំងមុខ​រ៉ូបសដែលជារឿងនិទានដ៏ប្រជាប្រិញភាពមួយដែលមិនមាន​ទីកំនើតពិតប្រាកដតែបានទទួលជាសាកលពីប្រទេសជប៉ុននិងកូរ៉េទៅនឺងការ​ជឿជាក់ថា​ទីកំនើតរបស់អបិយជំនឿងមូយនេះ។ប្រភេទខោ្មចមួយនេះត្រូវហៅថា​យូរី​((幽霊, Yūrei^?) ទៅតាមភាសាជប៉ុន។ការល្បីរនទ្ទញរបស់រឿងមួយនេះត្រូវបានរក​ឃើញដំបូងក្នុងខែ្សភាពយន្ត​អណ្តួងខោ្មចរឺringuហើញកបាន​លេខ​មុខក្នុងភាពយន្ត​ចិន​​​កួរ៉េ​ថៃ​អាមេរិចរូមទាំងខែ្មរយើងជាបន្តបនា្ទប់។​ឥឡូវនេះសូមអ្នកអានទាំងអស់មក​​បងែ្វងអារម្មណ៏មកអបិយជំនឿងទៅលើខោ្មចអាបរឺក្រាស៊ូ(กระสือ)អានតាមថៃដែល​ជារឿងនិទានដ៏ល្បីមួយនៅអាស៊ីពិសេសអាស៊ីអាគេ្នយ៏នេះឯតែម្តង។

បើអ្នកទាំងអស់មើលទៅលើ​រូបភាពនេះនិង​ពឺងផែ្អកទៅរឿង​និទានរបស់វា។ខោ្មចអាបរឺ​កា្រស៊ូ​ជាប្រភេទខោ្មចដែលមាន​លក្ខណ​ជាមនុស្ស​ធម្មតានៅ​ពេល​ថៃ្ងតែនឺងប្រែកា្លយទៅ​ជាអាប​នៅវេលាយប់ដែលនឺង​ដក​ក្បាលចេញពីខ្លួនរួម​ជាមួយ​ពោះវៀនហើរ​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​​ដើររក​ចំនី។អ្នកខ្លះនិយាយថាគេអាច​សំគាល់ថាអ្នកណាជាអាបចំពោះអ្នកណាដែលតែងតែបាំងឆត្រ័រឺកតែងតែ​ពាក់​វ៉េនតា​នៅពេលធើ្វដំនើរនៅពេលថៃ្ង(អាចជាមិត្តភត្រ័អ្នកកថាបាន​​និយាយលេង​ទេ)។

បើនិយាយពីប្រវត្តិរបស់ខោ្មចអាបវីញគឺគេសំដៅទៅលើសាស៏នាព្រហ្មញ៏សាសនារឺ​កលិទ្ធហិឌូដែលរកឃើញដំបូងនៅឥណា្ឌ។​វាកអាចនិយាយបានថាអាបគឺកើត​ឡើតងដំបូងនៅ​ប្រទេស​ប៉ុន្តែឯកសារខ្លះបានសំដៅមកលើការផេ្ទរអរិយធម៏របស់​ឥណា្ឌមកកម្ពុជាដែលជាទីតាំងផ្តល់កំនើតអោយវិញ្ញាណអាបនិងរក្សារឿងនិទានអស់​រយះពេល​ជាយួរ​លុះត្រាក្នុងពាក់កណា្តលឆាំ្ន​1700​ដែលជាយុគងងឺតរបស់ខែ្មរដែល​ជាពេលដែលកម្ពុជាចាញ់ថៃដោយការធើ្វសង្រ្គាក​កមានការនិយាយតគា្នពី​ព្រះនាង​ថារ៉ាវាទី​បុត្រីសេ្តចក្រាញ់ខែ្មរនៅព្រំដែនមា្នក់ដែលបានប្រែកា្លយជាអាបនៅស្រុកថៃ។​រឿងនិទានមួយត្រូវបានដកស្រង់ប្រែជាកុងមួយក្នុងឆំា្ន2002​ឈ្នោះថា​នាងអាប​( ตำนานกระสือ)រឺកហៅថាDemonic Beauty តាមភាសាអង់គេ្លស។ជាក់សែ្តងណាស់​ប្រទេសជាច្រើនជឿជាក់ថាប្រទេសកម្ពុជាគឺជាប្រទេសនៃអរិយធម៏សាស៏នាហិឌូ​ដ៏​ធំខាំ្លងមួយបនា្ទប់ពីឥណា្។ទោះបីជាពេលនេះ​កម្ពុជាយើងបាន​ទទួលយក​សាស៏នា​ព្រះពុទ្ធកដោយកយើងបានឃើញទៅមានជំនឿងគ្រូទាញ​គ្រូហ្មអាប​ធ្មប់​ដាក់អំពើ​ដែល​ជាប្រពែណីដើមនៅសេសសល់នៅឡើយ។

ចំពោះភាសានិយាយវីញពាក្យអាបគឺការភាសារនិយាយមួយរបស់ជនជាតិ​ខែ្មរ​រីឯ​ក្រាស៊ូ(กระสือ)សំរាប់ថៃ​រួមជាមួយការហៅថាក្រាសូសំរាប់ឡាវនិង​ការនិយាយនានាទៅ​ភាសាប្រទេសដទៃ។​ទាក់ទងនិងមួលហេត្យមួយ​ទៀត​នៃ​ប្រវត្តិ​របស់​អាប​គេនិយាយថាវាគឺចេញមកពីប្រទេសឥណ្ឌូនេ​ស៊ីទេរួចបែកចេញ​ទៅ​ម៉ាលេ​ស្យាបន្ត។

ភស្តតាងសំអាងទៅលើ​រូបចំលាក់​របស់​មេ​ធ្មប់​មា្នក់​ឈ្មោះថា​រ៉ុនដា​(rangda)ដែល​តំនាងអោយ​ជាមា្ចស់ក្សត្រីនៃ​លីយក្ស័(leyakពាក្យ​អាប​ហៅតាម​ភាសាឥណ្ឌូនេ​ស៊ី)​រួមជាមួយនឺង​ស្រោមមុខរបស់នាងដែលប្រជាជនក្នុងភូមិ​សា្លប់ប្រាសាទហៅថា​សេនយក្ស័(Shangyang)តែងតែយក​របស់មួយនេះ​ទៅប្រារព្ធពីធីបុណ្យកំចាត់ព្រាយបិសាចនានាក្នុង​​ភូមិ។​គេអាចសងេ្តកឃើញថា​កោះបាលីរបស់រឿង​និនាមួយនេះកជាកោះនៃឥទិ្ធពលរបស់សាសនា​ហិឌូដែរ​រួមជាមួយនិងរឿងរ៉ាវដើមកំនើត​របស់​ខោ្មច​អាបនៅ​ប្រទេសនេះ​ដែលសិត្តនៅ​សវ​ទី​11​នែគស។

វត្តមានរបស់មា្ចស់ក្សត្រីអាបវីញ​កបាន​កើតឡើង​នៅប្រទេសម៉ាលេជាមួយឈោ្មះ​​ភីណាកាលេន​(Hantu Penanggal)​ដែល​ប្រែថាផា្តច់​ខ្លូនរឺកប្តួរខ្លួន។គេនិយាយថាអាបម៉ាលេចាប់ផើ្តមបង្ហាញខ្លួនដំបូងកលើឧបទី្វបម៉ាលេថៃ​( Semenanjung Tanah Melayu)​ដែលជាទីតាំងម្តុំឈូងសមុត្រថៃ។

គ្រប់រឿងរ៉ាវរបស់ប្រទេសទាំងអស់អាបតែងតែធើ្វបែបមនុស្សដោយ​​ស៊ីពោះវៀន​មនុស្សពេលគេដេកលង់​រួមបឺតឈាមកេ្មងពេលតក់ស្លុតខាំ្លងមិន​អាចតដៃ​បាន។​ចំពោះ​អាបខែ្មរនិងថៃ​អាបត្រឺមតែស៊ីសុតកូនង៉េត​និង​របស់មិន​សា្អតទេ​តែសំរាប់​ម៉ាលេ​និង​ឥណ្ឌូនេស៊ីដល់ថា្នក់បឺតឈាមនិងហែកខាំស៊ីបេះដូងកូនង៉េត​ដោយធេ្មញ​ស្រួច​របស់​​គេ។តែកាលពីមុន​ខ្ងុំបានអានរឿង​បិសាចចួលរូបរបស់​ខែ្មរ​កបាន​និយាយ​ពី​ការ​ស៊ីបេះដូងពោះវៀនរបស់កេ្មងដែរ។ប៉ុនែ្តរួបរាងរបស់អាប​មួយនេះ​គឺមាន​ដៃនិងពាក់​កណា្តលខ្លូន​រួមពោះវៀនវិញដែល​មានលក្ខនដូចនិង​បិសាច​អាប​របស់​ភីលី​ពីន​ហៅ​ថា​​ម៉ានេថនេថកេន​(Manananggal)។

ម៉ានេថនេថកេន​គឺជាប្រភេទអាបុមួយ​ដែរ​ទាស់តែ​វា​មានសា្លបដូចសត្វប្រជៀវ​រួមទាំង​បំ​បែក​ខ្លូនពាក់កណា្តលឡើងលើប៉ុនោ្តះតែគឺមាន​ការរកស៊ីពេលយប់​ដូចគា្នតែអាបមួយនេះ​ប្រើតែ​អណា្តល​សំរាប់រកចំណី។តាម​ទំនៀម​ទំលាប់នៃរឿងព្រេងរបស់ភីលីពីន​អាបប្រភេទ​នែះអាចជាស្រីកបាន​ប្រុសកបានហើយ​ការកំចាត់អាបមួយនេះ​មិនដូចគេដទៃ​ដែល​ប្រើ​បនា្ល​និងឈើ​មុតទេតែជាខ្ទឺមស​អំបិល​យកទៅ​ស្រោចលើពាក់កណា្តលខ្លួនចុះក្រោយរបស់វា​ពេល​វាចេញទៅរកចំណីបាត់។ពេល​វា​មកវីញនឺង​មិនអាចចូលខ្លួនបានហើយនឺង​សា្លប់នៅ​ពេលថ្ងៃ​។​វីធី​នេះ​ប្រហែលនឺង​វីធីខែ្មរ​យើង​ដែលត្រឡប់ខ្លូនរបស់អាប​អោយ​វា​ចូលខ្លួន​ខុស។

តែការតដំនរទាយានវីញគឺដួចគា្នដោយ​ប្រើទឺកមាត់ចាក់ចូល​អាហាររឺទឺករឺក​បញ្ចូល​មន្ត​ចូលក្នុងខ្លួន។

ឥឡូវនេះយើងឃើញថា​រឿងរបស់អាបមួយនេះ​ភាគច្រើន​កើតឡើងចំពោះប្រទេស​ដែល​ធា្លប់កាត់សាសនាហិឌួ។​តែចំពោះប្រទេសដែលកាន់សាស៏នាហីនយាន​វីញ​ដូចជា​ចិន​ជប៉ុន​ហេតុអី្វកមាន​វត្តមានរបស់បិសាចប្រភេទនេះក្នុងអបិយជំនឿរបស់​គេ​ដែរ?

ជាក់សែ្តងណាស់​កាលពីឆាំ្ន​1977​ខែ្សភាពយន្តខោ្មចដ៏ល្បីល្បាញមួយ​ដែល​បានដាក់បពាំ្ចងនៅឯទីក្រុង​ហុងកុង​​មានចំនងជើងថាWitch Flying Head Devil​រឺ woman flying headដែលមាន​ន័យថា​មេធ្មប់​ក្បាលហោះ​។កុងរឿងនេះមាន​អត្តន័យ​ចំលែកចំពោះ​អបិយជំនឿង​របស់​ចិន​ចំពោះខោ្នចអាបមួយនេះ។

​កុងមួយរឿងនេះគឺនិយាយអំពីនារី​មា្នក់​ដែលទៅកាន់វិហារព្រះពុទ្ធ​សាសនាដែលបែរជាត្រូវពស់របស​់​ធ្មប់មា្នក់ចិករួចក​បែ្រកា្លយជា​វីញ្ញាណ​បិសាចដក​ក្បាល​ពេលរាត្រីរួ​ម​ជាមួយ​ពោះវៀន​ហើរ​រក​អាហារដែល​មាន​ឈាម​និងពោះវៀន​ជាដើម។រឿងនេះ​គឺបែរ​ជា​ចង់​និយាយថាអាបចេញពីព្រះពុទ្ធសាសនា​វិញ។

រួមជាមួយគា្ននោះកមានប្រភេទបិសាទខោ្មចមួយចំនួនដែលមានលក្ខណប្រហាក់ប្រហែល​នឺងព្រាយអាបដ៏ល្បីមួយនេះដែរ។

រ៉ូគូរ៉ូគូប៊ីរ(ろくろ首, rokuro-kubi)គឺជាប្រភេទខោ្មចមួយ​ដែលមានលក្ខណស្រដៀវ​នឺងអាបដែរដោយវាគឺជាមនុស្សធម្មតានៅឯពេលថៃ្ង​តែបានប្រែកា្លយជាបិសាច​បែបនេះរាត្រី។បិសាចមួយនេះមិនដកកទេតែបែរជាបន្លូតករបស់​កអោយវែង​ហើយ​អាចប្រែមុខទៅជារូបផ្សងតាមតែចិត្តចង់ដូចជាមុខប្រេត​រឺកបិសាចមាត់រហែក(សុទ្ធ​តែជាបិសាចល្បីក្នុងរឿងនិទាណជប៉ុន)​ជាដើម។ពេលខ្លះ​អ្នកដែលកា្លយជាបិសាច​ប្រភេទនេះ​មិនដឺងខ្លូនទេ​ដោយពេលកំពុងដេក​កកចាប់ផើ្តមលូត។​ពេលព្រឺកភា្ងក់​ឡើង​មានអារម្មណ៏ចំលែក។វាប្រៀបដូចជាពេលកា្លយជាបិសាចគេដូចជា​កា្លយជា​មនុស្សទៀត។​បិសាចមួយនេះកដូចអាបត្រង់វាពន្លូតក​រកអាហារដូចជាឈាមរឺ​ស៊ីមនុស្ស​ជាដើម។អ្នកដែលកា្លយជាអាបប្រភេទនេះភាគច្រើនតែងតែធា្លប់ធើ្វបាប​ធើ្វ​កម្មក្នុងផ្លូវព្រះពុទ្ធសាសនា(​មានលក្ខណស្រដៀននឺងអាបចិនដែរ)។

ចំនែក​អាបមួយបែបទៀតក្នុងអបិយជំនឿងរបស់ជប៉ុនហៅថា​នូគីគូប៊ី​(抜首)។ដូច​គា្ន​នឺង​ដែរទៅនឺងអាប​បិសាចប្រភេទនេះ​រក​ស៊ីពេលយប់​និងជាមនុស្សពេលថៃ្ងហើយវា​គ្រប់តែដកក្បាលចេញពីខ្លួនដោយមិនយកពោះវៀនអី្វឡើយ។វាសំលាប់មនុស្សដោយសែ្រក​ដើម្បីធើ្វជនរងគ្រោះវាភ័យដល់មិនតដៃបានរួចហោះទៅជិតនិងទីបពា្ជប់នឹងជញ្ជាត់​ឈាមសំលាប់។អាបមួយនេះយើងអាចបំផា្លញបានដោយកំទេចខ្លួនរបស់វា​រឺលាក់​តែ​បានតែពេលក្បាលមិននៅតែប៉ុណ្តោះ។

មិនត្រឺមតែប៉ុនេះ​រឿងអាបបានបង្ហាញមុខក្នុង​ខែ្សភាពយន្តអស់ជាច្រើនដង​ដែល​រឿង​អាបដំបូងគឺរឿងភីណាកាលេន(Penanggalan)របស់ម៉ាលេស្យា​ដែល​ផលិត​នៅឆាំ្ន​1960ដែលគេជឿថាជាកុងអាបមុ​ន​គេ​។តែកាលពីមុនខែ្មរយើងកមាន​កុង​មួយដែរ​ចំនងជើងថា​កូនអើយ​មា្តយ​អាបដែល​និយាយ​ថាជាកុងផលិតនៅទសវត្សទី60​តែ​អ្នក​ខ្លះថារឿងនេះធើ្វនៅឆាំ្ន​1982ទៅវិញ។និយាយ​រួមកុងមួយនេះជារឿង​ល្បីល្បាញនៅស្រុកខែ្មរមួយ។បនា្ទប់មកទៀត​មានរឿងអាបរបស់ហុងកុង​ដែលខ្ងុំបានបរិយាយ​រួចហើយ​ដែលហៅ​ថា​មេធ្មប់ក្បាលហោះ។បនា្ទប់មក​ខែ្សភាពយន្ត​អាប៏ល្បីមួយ​ប្រចាំឆាំ្ន​1981​របស់ឥណ្ឌូនេ​ស៊ី​ដែលមានចំនងជើងថា​អាថ៏កំបាំងក្នុងបាលី(Mystic in Bali)។

រឿងអាបរបស់​ឥណ្ឌូនេ​ស៊ីមូយឡូយ​ត្រង់និយាយពីជនជាតិអាមេរិច​កាំង​ដែល​មាននារីអាមេរិចមួយរូចចុះមក​សិក្សាស្រោវជ្រាវពីអាថ៏កំបាំង​នៃ​អបិយ​ជំនឿងក្នុងតំបន់នៃកោះបាលី​រហូតដល់​បែកឆេ្វងរហូត​កា្លយ​ជាអាប​ដែល​សំលាប់អ្នកស្រុក​យក​ឈាម​កព្រោះតែនាង​​មាន​ការបពា្ជរពីមេធប្ម់មា្នក់។

បើនិយាយពីថៃវិញគឺជាប្រទេសមួយដែល​ល្បីខាងរឿងខោ្មច​រឿងអាបនេះឯដែលក្នុង​ឆាំ្ន​1970ទៅ2000​ប្រទេសថៃបាន​ផលិត​រឿង​អាប​ជាច្រើន​ដែល​ប្រហែលជា​20​30រឿង​ទល់​បច្ចុប្បន្ន​ដែល​រឿង​ល្បីជាងគេ​មាន​រឿង​នាង​អាបក្នុង​ឆាំ្ន​2002​និងរឿង​សង្សារខ្ងុំអាប(រឺក​បុណ្យ​សង្សារអាប​ Krasue Valentine)នៅឆាំ្ន​2006។សំរាប់ខែ្មរយើងវិញបើនិយាយពី​2003​មកបានជាង​ប្រាំហើយ​ដូចជា​អាប​​ភ្លើងឆេះអាប​អមត​សេ្នហ៏​ចៅពស់កេងកង​និង​ទាយានអាប​ហើយ​ពេលនេះ​កំពុងថតរឿង​អាបកាលីប​2009ផង។

សរុបមកប្រពៃណីអាបគឺយើងអាចឃើញច្រើនណាស់ក្នុងទី្វបអាស៊ីដែលយើងមិន អាចបរិយាយ​បានប្រទេសណាមានអាបមុនគេ​កព្រោះតែការល្បីល្បាញរបស់អបិយ​ជំនឿងអរូបីមួយនេះឯ។តើអ្នកទាំងអស់គា្នធា្លប់ឃើញអាបទេ?សំរាប់ខ្ងុំអត់ទេ។​ហើយតើអ្នកជឿថាមានអាបទេ?សំរាប់ខ្ងុំមិនដឺងទេ។​សំរាប់សំនួរ​ចុងបពា្ចប់មួយ​នេះ​គឺខ្ងុំ​មាន​ចំងល់ខាំ្លងមែនទែនចំពោះអត្តន័យនៃពាក្យអាបមួយនេះបើអ្នកណាចេះ​និង​យល់​សូមប្រាប់ផង​តើពាក្យថាអាបបកប្រែថាដូចមេ្តច?

ឯកសារយោង៖

http://en.wikipedia.org/wiki/Krasue

http://en.wikipedia.org/wiki/Manananggal

http://en.wikipedia.org/wiki/Penanggalan

http://en.wikipedia.org/wiki/Rokurokubi

http://en.wikipedia.org/wiki/Nukekubi

http://en.wikipedia.org/wiki/Leyak

http://en.wikipedia.org/wiki/Rangda

http://www.fright.com/edge/witch.html

http://www.balivision.com/Article_Resources/Barong&Rangda.asp

http://www.asiafinest.com/forum/index.php?act=Print&client=printer&f=30&t=168980

សំមែ្រកព្រលឹងចុងសក់ទាំងបួន​(4Bia:See Prang)

អ្នកប្រាកដជាធា្លប់សា្គល់រសជាតិនៃការរន្ធត់និងភិតភ៏យរួចមកហើយជាមួយខែ្សភាពយន្ត​ខោ្មចដ៏រន្ធត់របស់ថៃ​ដូច​ជារឿងខោ្មចជិះក​(Shutter)រឺក​គំនុំសេ្នហ៏បំផា្លញជីវីត​ភីនផ្លយ (Alone)ជាដើមដែលជារឿងខោ្មចដែលទទួលបានគាំទ្រជាខំា្លងនៅស្រុក​ថៃ​និង​ស្រុកខែ្មរព្រោះតែរឿងទាំងនេះសុទ្ធតែបានដាក់បពំា្ចងនៅរោង​ភាពយន្តលុចហើ​យបានល្បីដល់ហូលីវូដព្រោះថារឿងខោ្មចជិះករបស់ថៃបាន​ត្រូវហូលីវូដ​ថតឡើត​វិញ​ជាមួយការទិញយកជាង1លានដុលា្លរ​ហើយរឿង​គំនុំសេ្នហ៏បំផា្លញជីវីត​ភីនផ្លយ (Alone)កំពុងសិត្តនៅក្នុងគំរោង។​រឿងទាំងពីរនេះគឺបានផលិត​ឡើង​ដោយ​ផលិត​កម្មGMM Grammy​ដែលពីមុនជា​ផលិត​កម្មចំរៀងដ៏ល្បី​របស់ថៃ។​នៅ​ឆំា្ន​2008​ផលិត​កម្ម​មួយនេះបានពាំនាំទស្សនិកជននួវរឿង​ដែលអាចធើ្វអោយ​អ្នកដែល​ចូលចិត្តរឿងខោ្មច​បងែ្វង​អាម្មណ៏​សារជាថ្មីចំពោះវិស័យខែ្សភាពយន្ត។​នេះគឺរឿង៖​សម្រែកព្រលឹងចុងសក់ទាំងបួន

តើអ្នកធា្លប់ត្រូវបានបំភ័យរហូតដល់សា្លប់ដែរឫទេ?

រឿងសមែ្រកព្រលឺងចុងសក់​ទាំងបួននេះមានឈ្មោះជាភាសារថៃថាสี่แพร่งរឺកsee Prang​ដែលមានន័យជាភាសាអង់គេ្លសថា4 Biaដែលសំដៅលើពាក្យ Phobia​ប្រែ​ថា​ការខា្លចដោយមិនដឹងអី្វ។

កុងមួយនេះគឺទទួលបានការគាំទ្រជាខាំ្លងនៅឯប្រទេសថៃដែលក្នុង​សបា្តហ៏បើក​ឆា​ក​រកចំនួលបានជិត1លានដុលា្លរ​ដែលប្រាក់សរុបគឺទទួលបាន​ជាង2លាន​ដុលា្លរ​ដែល​​កា្លយជារឿងថៃដែលរកចំនូលបានច្រើនបំផុតលេខ2​ក្នុងឆំា្ន​2008នេះហើយ​ឥឡូវ​នេះ​រឿងនេះកំពយងគ្រោងមក​បពាំ្ចងនៅស្រុកខែ្មរឯរោងកុង​លុចទៀតហើយ។

ចំពោះចំនងជើងដែលខ្ងូំដាក់អោយថាសំមែ្រកព្រលឹងចុងសក់ទាំងបួនគឺសំ​ដៅទៅ​លើសាច់រឿងរបស់រឿងនេះ​ដែលបានបែកចែកជា​បួន​រឿងខ្លីខុសគា្ន​ទាំងអត្តន័យ​ការភ័យ​ខា្លច​តួអង្គ​និងអ្នកដឹកនាំរឿងទៀតផង។​រឿង​ទាំងអស់​ភាគច្រើន​គឺនិ​យាយ​​ពី​ចិត្តសាស្រ្ត​និងការភ័យខា្លចរបស់មនុស្ស។

Trailerជាមួយ Eng-Sub

រឿងទីមួយនៃ​សំមែ្រកព្រលឹងចុងសក់ទាំងបួន​(4Bia:See Prang)

1សុភមង្គល​រឺភាពឯកោរ(The Loneliness, Happiness)

​​​ភាពភ៏យខា្លចនៃភាពឯកោរ

រឿងនេះគឺជារឿងដំបួងបំផុតតែរឿងនេះជារឿងចំលែកកព្រោះតែសាច់រឿង​ទាំង​មួយ​គា្មនការសន្ទនា​តែយកកាយវិការ​និងរូបភាពរួមទាំងអត្តន័យជាយោង។

សាច់រឿង៖នារីវ័យកេ្មងមា្នក់បានជាប់នៅក្នុងអាគារសា្នក់នៅរបស់នាងកហេតុតែនាង​ទទួលការបាក់ជើងមា្ខងដែលត្រួវអោយនាងសំរាករយះពេល3​ខែ។ដោយភាព​ឯកោរ​​បាត់បង់សេ្នហានិងគា្មនការងារធើ្វនាងបានត្រឹមតែស្រូបយកខ្យល់អាកាសតាមប​ង្អូច​និងយកការនិយាយ​និងផើ្ងសារតាមទូរសព្ទ័ជាមិត្ត។ពេលមួយនាងបានចាប់ផើ្តម​ទទួល​សារពីមនុស្សចំលែកមា្នក់ដែលមើលទៅទំនងជារាក់ទាក់​និង​គា្ននអី្វដែល​មិន​សាងសមឡើយប៉នែ្តការសប្បាយរបស់នាងនិងមនុស្សមា្នក់នោះបែ្រជាចំលែក​បនា្ទប់ពី​នាងបានផើ្ងជារួបថតរបស់នាងទៅគេ​ហើយ​អី្វកចាប់ផើ្តមប្រែជាព្រឺព្រួយ។

ប្រយ័ត្នមើលវគ្គនេះហើយ​សួមកុំលេងsmsជាមួយជនអាថ៏កំបាំងណា។​សូមបើកសំលេង​ផង។

មើលរឿងជាមួយEng-Sub៖

វគ្គ1

វគ្គ​2

វគ្គ3​ចប់

រឿងទីពីរនៃ​សំមែ្រកព្រលឹងចុងសក់ទាំងបួន​(4Bia:See Prang)

 

2មន្តសំលាប់មនុស្ស​(The Deadly Charm, Tit or Tat)

ភាពភិតភ័យនៃការផា្ទល់តបគា្ន

រឿងមួយនេះជារឿងដែលទាក់ទងនឺងបពា្ហសិស្សសាលាដែលមិនចូលរៀន​​ចួលចិត្ត​វាយ​តប់គា្ននិងគេចសាលា។តែរឿងនេះមានឈាមច្រើនណាស់ហើយកាត់តកច្រើន​ដែរ។

សាច់រឿង៖ចូរអ្នកស្រមោលស្រមៃនៃរបៀបរបស់ចរិតកេ្មងដែលចូលចិត្តជេរឪពុក​មា្តយ​របស់មិត្តខ្លួនដោយសរសេរលើតុហើយនិងគិតថាអ្នកដែលខឺងនឺងយើងបាន​ដាក់​បណា្តសាពួកយើងដោយមន្តសំលាប់មនុស្ស។ពេលនេះបណា្តសារបាន​កើតឡើងដោយបែ្រកា្លយទៅជាតុមួយនិងពេលវេលានៃឈាមត្រូវបានមកដល់សំ​រាប់សំលាប់អ្នកណាដែលប្រឈមមុខនឹងរឿងរ៉ាងទាំងនោះ។

មើលរឿងជាមួយEng-Sub៖

វគ្គ1

វគ្គ​2

វគ្គ3​ចប់

 

រឿងទីបីរនៃ​សំមែ្រកព្រលឹងចុងសក់ទាំងបួន​(4Bia:See Prang)

3នៅកណា្តលគេ(In The Middle)

 

ភាពភិតភ័យនៃការព្រឺរោម

រឿងមួយនេះគឺទាក់ទងនឺងការធើ្វដំនើរតាមព្រៃរបស់ក្រុមយុវវ័យមួយ។​មួយ​រឿងមួយ​មានលក្ខណឡប់បន្តិចហើយកំបែ្លងស្តួតតែកខ្លាចដែរ។

សាច់រឿង៖នៅក្នុងទីដាច់ស្រយោលសំរាប់បោះជំរុំមួយក្នុងព្រៃភ្នំដ័ស្រស់សា្អតមួយ​យុវវ័យបួននាក់បាននាំនិទានរឿងខោ្មចសំរាប់កំសាន្តចិត្តតែពេលមួយ​ពួកគេបែរជាភ័៦ខា្លចនឺងរឿងនិទានឬបស់ខ្លួនឯងហើយបានវ៉ៃគា្នដើម្បីដណ្តើមទីកនែ្លងនៃតង់ដែល​ពួកគេគិតថាជាទីសុវត្តិភាពជាងគេក្នុងការដេកចុះអ្នកវិញ?

មើលរឿងជាមួយEng-Sub៖ 

 

វគ្គ1

វគ្គ​2

វគ្គ3​

វគ្គ4​ចប់

 

 

រឿងទីបួននៃ​សំមែ្រកព្រលឹងចុងសក់ទាំងបួន​(4Bia:See Prang)

4សេចក្តីរន្ធត់ចុងក្រោយរឺជើងយន្តហោះចុងក្រោយ(The Last Fright, The last Flight)

ភាពភិតភ័យនៃក្តីសា្លប់

រឿងវគ្គមួយនេះ​ខ្ងុំចាត់ទុកជារឿងខា្លចជាងគេហើយជារឿងដែលល្អសំរាប់​ទស្សនិក​ជនបរទេស​ដួចជាពួកយើងដោយរឿងមានលក្ខណអន្តរជាតិហើយមានភាសា​អង់គ្លែសទៀតផង។

សាច់រឿង៖អូទីសភីនបានធើ្វដំនើរទៅបរទេសដោយយន្តហោះពិសេសសំរាប់ព្រះនាង​នៃប្រទេសគីកាសសីថែន(Khurkistan)។​តើអី្វដែលបានបែ្រកា្លយយន្តហោះ​ធម្មតាមួយទៅអី្វដែលរន្ធត់នៅពេលដែលព្រះនាងបានទទួលការទាស់អាហារដែលបាន​បរិភោគទទួលដល់សា្លប់។ពេលនោះ​ក្រុមរាជវាំងបានធើ្វការសើ្នសុំអោយយក​សព​មកប្រទេសវីញភា្លមសំរាប់ការបួជា។​ពេលនោះភីនត្រូវបានកា្លយជាអ្នកដំនើរតេមួយ​គត់​សំរាប់ជើងយន្តហោះមួយនេះតែនាងមានអារម្មណ៏ថា​សពព្រះនាង​មិនទាន់​សា្លប់​ហើយកំពុងធើ្វការលងនាងសំរាប់គំនុំមួយចំនួន។

 

មើលរឿងជាមួយEng-Sub៖

វគ្គ1

វគ្គ​2

វគ្គ3​ចប់

ជ្រើសមួយទៅថារឿងណាខា្លចជាងគេ?